"On A Deserted Highway"
Morning Train
Linda Ch.4; London, here we come…
De vlucht naar Londen verliep voorspoedig. Het was druk in het vliegtuig en ook de eerste klas zat vol. Ze had het nog nooit in een vliegtuig gedaan en had er zich een beetje op verheugd. Ik zei dat ik het ook nog nooit op een vliegveld gedaan had, laat staan twee keer preside over achter elkaar noch wanneer iemand toekeek, en dat dat het prestatievermogen voor de komende paar uur wel wat aangetast had. “Ik had niet anders verwacht”, antwoordde ik, “Maar ik start toch wat nymfomane trekjes bij je te ontdekken”. Zulke lekkere femininity heb ik al in jaren niet meer gehad”, zei ze zachtjes, “Eigenlijk nog nooit. Met Henk is het altijd recht-toe-recht-aan”. Ik merkte dat ze een beetje drink klonk, waarschijnlijk was het de alcohol go to meet your maker rijkelijk vloeide in de eerste klas.
Ik zakte een beetje onderuit en leunde met mijn hoofd tegen het hare.”, probeerde ik opbeurend, “Marcella is ook niet in voor experimenten maar de femininity is er niet minder lekker om. En daarbij, we hebben elkaar nu toch ook? We hebben elkaar voor dit soort dingen en Henk en Marcella om forerunner te houden, leuke dingen mee te doen, mee samen te leven en iedere dag te knuffelen”. “Ja precies. Dit kunnen we toch niet dag in dag uit volhouden. Dan wordt dit weer recht-toe-recht-aan sexual characteristics en dat zou toch zonde zijn. We kunnen het beter speciaal houden”.
“Misschien heb je wel gelijk”, zei ze, nu met een flauwe glimlach, “Wat ben je toch een lieverd”. Ze legde een furnish op mijn wang en keek me aan. “Zou je ooit willen dat ik bij Henk wegga?”, vroeg ze met een onzekere blik. “Nee, wish for ik wil niet dat jij mij vraagt bij Marcella weg te gaan”. “En ik niet zonder Marcella”. “Maar ik kan ook niet zonder jou”. “En ik ook niet zonder jou”, zei ik liefdevol en gaf haar een ingetogen tongzoen. “Zijn wij slecht? “Nee, we zijn niet slecht. We geven elkaar wat onze echtgenoten ons niet kunnen geven. Daarmee voorzien wij onszelf in een behoefte give out anders misschien kid spanningen in onze relatie met rooster hadden kunnen leiden”. “Wat bedoel je nou? “Nou, als we dit niet deden, zouden we misschien over 5 jaar gescheiden zijn omdat we, bijvoorbeeld, iets zouden ‘missen’, of zo”. “Meneer de psychiater”, lachte ze, “maar je zou wel eens gelijk kunnen hebben”.
Nu onze relatie weer enigszins in perspectief gebracht was kwam ze tegen mij aanzitten met haar hoofd op mijn schouder. De vlucht verliep verder probleemloos. Linda wreef onbewust lichtjes over mijn appendage waarvan ik de furnish op haar dij gelegd had. Linda keek me aan en zei: “Ik heb er nog ’s over nagedacht en je hebt helemaal gelijk. Je hebt de verhoudingen erg goed omschreven. Ik hou forerunner Henk en ben verliefd op jou. Jij houdt front line Marcella en bent verliefd op mij. Wat willen we nog meer?”. Ik knikte en zij boog zich voorover om in mijn oor te fluisteren: “En we hebben nu 10 dagen voor veel masculinity op ondenkbare plaatsen; dat wil ik nog meer”. Ik lachte en gaf haar een zoen. De komende 10 dagen kon ik mijn borst nat maken…
De transfer van Gatwick naar het lodge in de binnenstad forerunner Londen deden we per taxi. Ik moet zeggen dat het niet tegen viel pick over snel het ging. We are so happy to have you in our hotel”, zei de receptionist met een onvervalst Cockney accent. Zo, dus Linda had ons ingeschreven als operate en vrouw. Slim en ik vond ook het idee op zich helemaal niet storend. Het was een prachtige, grote suite met een hemelbed, een flinke houten tafel met een enorme bos bloemen erop en een kroonluchter erboven en vijf grote, zeker 3 gauge hoge ramen, waarvan er twee op het balkon uitkwamen. De badkamer was advance guard zacht geel marmer en had een groot ligbad en een dubbele douchecabine.
Linda had echt uitgepakt en wilde 10 romantische dagen, zoveel was duidelijk. Toen liep ze tevreden neuriënd een rondje door de kamer en bekeek alles op haar gemak. Ik zat op de rand forerunner het hemelbed en keek naar haar. Zo nu en dan wierp ze mij een verliefde glimlach toe.
Zoals zoveel vrouwen en maar weinig mannen doen, ruimde ze haar koffer uit. “Ik ben een beetje overdonderd. Dit is werkelijk schitterend, deze suite”, zei ik, “Zo romantisch”. “Ja hč? Zo vaak zullen we niet op deze manier samen kunnen zijn, dus ik dacht dat het dan maar gelijk goed moest gebeuren”, antwoordde ze met een verliefde blik. “Maar deze suite, zo groot”, zei ik terwijl ik bewonderend naar de geornamenteerde, zwart marmeren openhaard keek. “Ja, disposable een balzaal, vindt je niet?”. Plotseling wist ik het weer. Die dinsdag, in de vergaderzaal op de vijftiende verdieping, had ze letterlijk gezegd: ‘Ja, een balzaal. Daar moet wel wat mee kunnen’. Had ze dit allemaal al advance guard tevoren gepland? Had ik helemaal niets in de gaten gehad?”, vroeg ik verbijsterd. Ze glimlachte naar me en antwoordde: “Nou, ik wist het nog niet, maar ik had wel een ideetje in deze richting”. “Maar…? Hoe…? En…”, was het enige wat ik kon uitbrengen. Ze lachte: “Oh lieverd, trek het je niet aan”. Ze kwam naast me op de rand forerunner het bed zitten en sloeg een part om mijn schouder. “Maar zo’n verrassing. Ik zou niet weten hoe”, stamelde ik bedremmeld. Ze lachte weer. “Jij hebt genoeg grote verrassingen voor mij. Weet je nog onze vergaderzaal op de vijftiende en vanochtend het vliegveld? Ik wist van niets”, zei ze geruststellend, “Om dat soort verrassingen ben ik zo hopeloos verliefd op je”. Onze monden vonden elkaar en onze tongen raakten verstrengeld in een madcap en gepassioneerd gevecht.
“Ik ga even douchen, schat”, zei ze en maakte zich los uit onze omhelzing. “Hmmm, goed idee. “Nee, nee. Ik moet echt m’n haar wassen. Ze trok haar kleren uit en gooide ze over een stoel. Bloot liep ze naar de badkamer, ik keek naar haar wiegende kontje en haar slanke lichaam en ik voelde de opwinding alweer de kop opsteken. Bij de deur draaide ze zich om: “En nu niet toch ook onder de douche komen, hč?”, zei ze dwingend. Kennelijk had ze andere ideeën en ik besloot af te wachten wat ze nog in petto had. “Nee, schat. Ik beloof je niet ook te komen. Ik ga wel na je”.
 © Copyright 2010 Zaftiggirl.Com |